سروشنامه

جایی برای شعر

سروشنامه

جایی برای شعر

بایگانی
آخرین مطالب
  • ۰
  • ۰

جدید

سنگِ نمک

سنگِ چخماق

سنگِ آب.

ردِ نور بر سنگ

و انعکاسِ اشیا

بر پُرزِ دیوار،

بر میوه‌های کاج و باقی چیزها.

گشتارِ نگاه، بر تپه‌های خالی

یادِ سال‌های دورم می‌اندازد

وَ عُمرِ کوچکم که جمله‌ی بی‌فعلی بود.

*

بگذار که آب بگذرد

بگذار که آب بگذرد

بگذار که خاکِ ایران را آب، پای کاج‌ها بریزد: 

کاج‌های زیادی بلند

کاج‌های پُر از نمک

پُر از چخماق و صبوری

و شاید کمی هم خون.

بگذار که آب بگذرد،

و ردِ کشتار را در گلوی گاو پیدا کند

و نوکِ شورِ گلوله را در ماسه‌های تقدیر:

بسیاری از ما رفتند.

بسیاری از ما رفتیم.

آنها که مانده‌ایم، چشمِ رفتگان‌ایم

آنها که رفته‌ایم، ماندگان را هنوز می‌پاییم:

از قعرِ خاک،

یا بامِ آسمان.

  • ۰۰/۱۲/۲۶
  • س.ن

نظرات (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی