سروشنامه

جایی برای شعر

سروشنامه

جایی برای شعر

  • ۰
  • ۰

هشت

روزی گیاه

 رفتارِ آب را 

در جمجمه‌ی رگ‌هایش دید 

و آب: آبِ مدام، آبِ تداومِ بی حد 

در حفره‌های او سیلان داشت. 

  

انسانِ محض 

با دست‌های مبهمِ فرتوت 

جریانِ خون را در نبضِ سنگی‎‌اش اندازه‌ می‌گرفت؛ 

 با هر سکوت، ذهن 

در حوضِ لذتِ تاریک غوطه‌ور می‌شد: 


«ای آب!  

ای نوشِ مدام! 

ای انحنای لذت؛ 

-  چونان تداومِ نقطه تا خط، خط تا سپیدیِ کاغذ- 

با هر تکانِ ذهنِ تو گویی نگاهِ من 

در گردنه‌های پیچ‌پیچِ تو 

هیز می‌شود: گریز می‌شود!»

  • ۹۶/۰۹/۲۸
  • سروش نظیری

نظرات (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی